Aξιολογώντας το περιεχόμενο των Πρωθυπουργικών εξαγγελιών στην 90ή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, επισημαίνω με απόλυτη σαφήνεια ότι οι δεσμεύσεις της πολιτείας υστερούν σε μεγάλο βαθμό των πραγματικών αναγκών της τοπικής μας αγοράς.
Η χανιώτικη μικρομεσαία επιχείρηση και ο τοπικός αυτοαπασχολούμενος, αντιμέτωποι με τις αδυναμίες της νησιωτικότητας, δεν έχουν το περιθώριο να αναμένουν μακροπρόθεσμα πλάνα, απαιτούν άμεσα μέτρα καταπολέμησης της κρίσης που πλήττει την καθημερινή τους επιβίωση.
Η πραγματική οικονομία στα Χανιά βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ασφυκτική πραγματικότητα: μεγάλο ενεργειακό και λειτουργικό κόστος, κόστος μεταφορών, έλλειψη ρευστότητας, συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις και αποκλεισμό από το τραπεζικό σύστημα χρηματοδότησης.
Σε αυτό το περιβάλλον, εστιάζω στην άμεση λήψη στοχευμένων μέτρων :
Άμεση Κατάργηση και Όχι Σταδιακή Μείωση της Προκαταβολής Φόρου: Η σταδιακή εφαρμογή του μέτρου σε βάθος ετών εξουδετερώνει την αξία του ως εργαλείο άμεσης ενίσχυσης της αγοράς. Οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεών μας είναι σημερινές και πιεστικές· η φορολογική ελάφρυνση δεν μπορεί να μετατίθεται στο μέλλον.
Όχι στην Άνιση Γεωγραφική Μεταχείριση:
Η διαφορετική ταχύτητα και τα κριτήρια που εφαρμόζονται σε φορολογικές ελαφρύνσεις (όπως η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος) δημιουργούν συνθήκες άνισης μεταχείρισης στην εγχώρια αγορά. Μια επιχείρηση στα Χανιά επιβαρύνεται με επιπλέον κόστη λόγω γεωγραφικής θέσης και απομάκρυνσης από τα κεντρικά δίκτυα διανομής. Απαιτείται καθολική και ισότιμη φορολογική αντιμετώπιση χωρίς αποκλεισμούς.
Κίνητρα για το Κόστος Ψηφιακής Συμμόρφωσης:
Η βίαιη ψηφιοποίηση, οι συνεχείς νέες υποχρεώσεις και οι αλλαγές (Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, διασύνδεση συστημάτων) επιβάλλουν ένα κόστος στις μικρότερες επιχειρήσεις της περιοχής μας. Η πολιτεία οφείλει να παράσχει τα απαραίτητα χρηματοδοτικά εργαλεία και κίνητρα, αντί να μετατρέπει τον τεχνολογικό μετασχηματισμό σε μηχανισμό εξάντλησης των μικρών εμπόρων.
Κατάργηση της Τεκμαρτής Φορολόγησης: Είναι απαράδεκτο να εφαρμόζεται οριζόντια τεκμαρτή φορολόγηση σε έναν κλάδο, όπως το λιανεμπόριο, ο οποίος είναι πλέον πλήρως διασυνδεδεμένος και ψηφιακά ελεγχόμενος.
Αλλαγή Παραγωγικού Μοντέλου με Περιφερειακή Συνείδηση.
Η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών είναι ορθό μέτρο για τη στήριξη της κατανάλωσης, όμως για τα Χανιά δεν αρκεί. Μια αναιμική ανάπτυξη, εξαρτώμενη αποκλειστικά από την εγχώρια κατανάλωση και την εποχικότητα του τουρισμού, εγκλωβίζει την τοπική οικονομία στη στασιμότητα τους χειμερινούς μήνες.
Τα Χανιά χρειάζονται ένα ισχυρό, παραγωγικό και εξωστρεφές μοντέλο που θα επιτρέψει στις τοπικές επιχειρήσεις να επενδύσουν, να εκσυγχρονιστούν και να αναπτυχθούν ισότιμα.
Οι θέσεις μου :
Κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης για το ψηφιακά διασυνδεδεμένο εμπόριο.
Θέσπιση βιώσιμων και ρεαλιστικών ρυθμίσεων για το σύνολο των συσσωρευμένων οφειλών.
Θεσμοθέτηση του λειτουργικού ακατάσχετου επιχειρηματικού λογαριασμού.
Γενναία και άμεση μείωση της προκαταβολής φόρου.
Αντιστάθμιση του κόστους νησιωτικότητας (μεταφορικό ισοδύναμο για το εμπόριο και τις πρώτες ύλες).
Ουσιαστική πρόσβαση των τοπικών Μικρών και Μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε τραπεζική χρηματοδότηση, αναπτυξιακά προγράμματα και ευρωπαϊκά κονδύλια.
Επιδοτήσεις και ουσιαστικά κίνητρα για την αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους και της ψηφιακής προσαρμογής.
Το εμπόριο αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας των Χανίων. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια απλή υποσημείωση ή ως ένας εύκολος εισπρακτικός στόχος.
Ζητούμενο δεν είναι πλέον η απλή, παθητική επιβίωση των επιχειρήσεών μας, αλλά η δημιουργία των απαραίτητων προϋποθέσεων για μια δίκαιη, βιώσιμη και ισότιμη ανάπτυξη στην περιφέρεια.
Λαμβάνω υπόψη κάθε θετική προσπάθεια , ωστόσο η πραγματικότητα της αγοράς επιβάλλει μια ξεκάθαρη διαπίστωση: οι προσδοκίες του κόσμου των μικρομεσαίων επιχειρήσεων παραμένουν ανεκπλήρωτες. Με βρίσκει αντίθετη να υιοθετούνται πρακτικές γεωγραφικού αποκλεισμού και διαφοροποιημένης αντιμετώπισης των επιχειρήσεων, όπως επίσης κρίνουμε ως ανεπαρκή τη μετάθεση των φορολογικών ελαφρύνσεων σε βάθος χρόνου, τη στιγμή που το πρόβλημα της έλλειψης ρευστότητας απαιτεί άμεσες και δραστικές λύσεις σήμερα.Το διακύβευμα, εντούτοις, υπερβαίνει το στενό πλαίσιο της φορολογικής πολιτικής. Η χώρα έχει επιτακτική ανάγκη από ένα συγκροτημένο και εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την επιχειρηματικότητα.
Απαιτείται ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, βασισμένο στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, την προσέλκυση ουσιαστικών επενδύσεων, τη βελτίωση της παραγωγικότητας και την τόνωση της εξωστρέφειας. Για να οικοδομήσουμε μια πραγματικά ανθεκτική οικονομία, οφείλουμε να διασφαλίσουμε στις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις τις απαραίτητες συνθήκες, όχι απλώς για την οριακή επιβίωσή τους, αλλά για τη μεγέθυνση, την επενδυτική τους ανάπτυξη και την ουσιαστική συμβολή τους στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Με εκτίμηση
Η Πρόεδρος
Κυριακάκη Θεοδώρα